تبليغاتX
دل را لای دستمال کاغذی پیچیده ام ... - گره...


دل را لای دستمال کاغذی پیچیده ام ...

زیستن دچار اضطراب بودن است(هایدیگر).

 

مرا می کشاند آن سوی خدا

گره ی گل روسریت،

طعم گویی تلخ جاده

                    آغوش بازت کجای راه بازمانده؟    آیا.

تلخی انار یلدا،

                پوست تنیده ی سرنوشت را باردار است

مست راهم می کند ،بوی دلتنگی های خانه

   طعمِ خوشبختیِ کسی است

                                       انگار،گس-

صدایم به پیچ جاده پیچیده است

نگاهم به بارداریِ نامت تنیده است

و آن سوی خدا رسیده است

                                    دخترکی با گُل روسریِ...


پ.ن.: دلتنگی اشکهایی که باریدن صدای مادر بهانه ی آمدن گرفته بودند

           ۲ساعت قبل از حرکت با همه ی تنهایی های من...

نوشته شده در 88/01/02ساعت 0:45 انگشتان سارا رهگذر| |


Design By : Night Skin