دل را لای دستمال کاغذی پیچیده ام ...
زیستن دچار اضطراب بودن است(هایدیگر).
نگاهِ در بندِ دل مانده ام من چه بی صدا ، یادت را آوایِ گامهایم کردم میان بن بست شهر، خاک را باد نمی توان داد تو ،سرزمین منی.
جهان را باردار خوشبختی ات کرد
نوشته شده در 87/08/18ساعت
23:24 انگشتان سارا رهگذر| |
| Design By : Night Skin |
دیدی دلم شیشه ای ست و زود ترک برمی دارد، هوس شیطنت کودکی هایت گل کرد و سنگی را از زمین بی دانه ی خدا برداشتی ودرست وسط قاب شیشه ای دلم کوبیدی...
حالا روزهای زیادی ست تو اینجا در این ویرانه ساکن شده ای و به خانه ی دلم اسباب کشی کردی. بیچاره دلم شکستی ورفتی و ردپایت را هم حتی جا نگذاشتی .
کفشهایم کف ندارد ...
بهار دیگر به تقویم سرنوشت رو نخواهد کرد و بارانها را من می بارم از اشک خدایی که قرار است تمام دانه های اشکم را بقچه کنم و بدهم خدا تا ببرد زیر چادر نماز مادربزرگم قایم کند تا من هم سردی سنگی باشم به گورستان شهر...
حالا روزهای زیادی ست تو اینجا در این ویرانه ساکن شده ای و به خانه ی دلم اسباب کشی کردی. بیچاره دلم شکستی ورفتی و ردپایت را هم حتی جا نگذاشتی .
کفشهایم کف ندارد ...
بهار دیگر به تقویم سرنوشت رو نخواهد کرد و بارانها را من می بارم از اشک خدایی که قرار است تمام دانه های اشکم را بقچه کنم و بدهم خدا تا ببرد زیر چادر نماز مادربزرگم قایم کند تا من هم سردی سنگی باشم به گورستان شهر...
LinkDump
