دل را لای دستمال کاغذی پیچیده ام ...
زیستن دچار اضطراب بودن است(هایدیگر).
من کجای راه ،کفشم پاره شد و برعکسِ سهراب، پایم به سوراخش هیچوقت عادت نکرد ********* من به راهی می اندیشم راهی که از تو دورم نکند راهی که اگر اتوبوسش غریب باشد لااقل مسافرش آشنا ....
تو می دانی ؟
نوشته شده در 87/05/20ساعت
19:42 انگشتان سارا رهگذر| |
| Design By : Night Skin |
دیدی دلم شیشه ای ست و زود ترک برمی دارد، هوس شیطنت کودکی هایت گل کرد و سنگی را از زمین بی دانه ی خدا برداشتی ودرست وسط قاب شیشه ای دلم کوبیدی...
حالا روزهای زیادی ست تو اینجا در این ویرانه ساکن شده ای و به خانه ی دلم اسباب کشی کردی. بیچاره دلم شکستی ورفتی و ردپایت را هم حتی جا نگذاشتی .
کفشهایم کف ندارد ...
بهار دیگر به تقویم سرنوشت رو نخواهد کرد و بارانها را من می بارم از اشک خدایی که قرار است تمام دانه های اشکم را بقچه کنم و بدهم خدا تا ببرد زیر چادر نماز مادربزرگم قایم کند تا من هم سردی سنگی باشم به گورستان شهر...
حالا روزهای زیادی ست تو اینجا در این ویرانه ساکن شده ای و به خانه ی دلم اسباب کشی کردی. بیچاره دلم شکستی ورفتی و ردپایت را هم حتی جا نگذاشتی .
کفشهایم کف ندارد ...
بهار دیگر به تقویم سرنوشت رو نخواهد کرد و بارانها را من می بارم از اشک خدایی که قرار است تمام دانه های اشکم را بقچه کنم و بدهم خدا تا ببرد زیر چادر نماز مادربزرگم قایم کند تا من هم سردی سنگی باشم به گورستان شهر...
LinkDump
